Blog
Zonder woorden
Tijdens de vakantie ‘bezin’ je een hoop en als je elke dag op de fiets zit nog meer, weet ik nu. Dat gaf niet, ik bezin doorgaans graag. Weet je nog? Ik besloot mijn woorden aan de wind te geven
Zonder woorden
Tijdens de vakantie ‘bezin’ je een hoop en als je elke dag op de fiets zit nog meer, weet ik nu. Dat gaf niet, ik bezin doorgaans graag. Weet je nog? Ik besloot mijn woorden aan de wind te geven
Ode aan de granen
Zij hielden van de wind Van haar zachte vluchtige doch soms dwingende aaien. Zij hielden van stilte Liever stonden zij stil dan dat zij bewogen. Al werden zij soms gedwongen om niet vroegtijdig te sterven. Dat deden zij Totdat de
Ode aan de granen
Zij hielden van de wind Van haar zachte vluchtige doch soms dwingende aaien. Zij hielden van stilte Liever stonden zij stil dan dat zij bewogen. Al werden zij soms gedwongen om niet vroegtijdig te sterven. Dat deden zij Totdat de
Het liep anders
Met de fiets door de modderplassen scheuren en smerig worden. Het liep anders. De zon de wind de ruimte wilden gezien worden niet vluchtig dus ik stond zo nu en dan stil staarde naar ze voelde ze luisterde naar ze liet
Het liep anders
Met de fiets door de modderplassen scheuren en smerig worden. Het liep anders. De zon de wind de ruimte wilden gezien worden niet vluchtig dus ik stond zo nu en dan stil staarde naar ze voelde ze luisterde naar ze liet
Woorden..
Ik besloot dat ik ze aan de wind gaf de prachtige wrede verwarrende of verhelderende woorden en slechts te kijken te luisteren te weten van elkaar.
Woorden..
Ik besloot dat ik ze aan de wind gaf de prachtige wrede verwarrende of verhelderende woorden en slechts te kijken te luisteren te weten van elkaar.
Hoe het soms gaat
Ik moest eigenlijk andere dingen doen maar.. Een standaardje met herinneringen lag op z’n kant, het raam moest open omdat de kozijnen geschilderd werden. Mijn blik viel erop mijn hart sprak mijn handen werden volgelingen maakten dit beeld en brachten
Hoe het soms gaat
Ik moest eigenlijk andere dingen doen maar.. Een standaardje met herinneringen lag op z’n kant, het raam moest open omdat de kozijnen geschilderd werden. Mijn blik viel erop mijn hart sprak mijn handen werden volgelingen maakten dit beeld en brachten
Open deur
Vriend als ik kom houd jij de deur dan open dan breng ik mijzelf mee Yvonne Mulder (de ergens uitgescheurde tekst ging al tijdje aan de muur, omdat het mooi en van toepassing is deel ik het nu)
Open deur
Vriend als ik kom houd jij de deur dan open dan breng ik mijzelf mee Yvonne Mulder (de ergens uitgescheurde tekst ging al tijdje aan de muur, omdat het mooi en van toepassing is deel ik het nu)
Wie jij was
‘De ander, belangeloos, altijd’ Slechts enkele woorden die verwoordden wie je was maar veel betekenen Dankbaar voor mijn bagage die jij me gaf en trots op wie jij was probeer ik het verhaal voort te zetten ‘elkaar leven geven’ ‘elkaar het
Wie jij was
‘De ander, belangeloos, altijd’ Slechts enkele woorden die verwoordden wie je was maar veel betekenen Dankbaar voor mijn bagage die jij me gaf en trots op wie jij was probeer ik het verhaal voort te zetten ‘elkaar leven geven’ ‘elkaar het
Waar was je schaterlach?
Vrouw, Wat ging er in je om een gespannen kaak een trieste blik in je ogen het huilen lijkt je nader dan het lachen te staan ik zou willen zeggen ‘kom maar, leun maar even op mijn schouder als het niet
Waar was je schaterlach?
Vrouw, Wat ging er in je om een gespannen kaak een trieste blik in je ogen het huilen lijkt je nader dan het lachen te staan ik zou willen zeggen ‘kom maar, leun maar even op mijn schouder als het niet