ByAgnes onJuly 27th, 2010
We zijn van oudsher nogal trots op onszelf, creatief werk tussen de huishoudelijke taken en verplichtingen in te hebben gefrommeld. Ik denk echter niet, dat we daar zo’n hoog cijfer voor verdienen.
Toni Morrison
en
Zie je, fantasie vergt treuzelen - landurig doelloos rondhangen, lanterfanten en aanrommelen.
Brende Ueland
Kortom, de passie wacht op een lift voor een lange reis,
een verzorgde reis
zonder een aaneenschakeling van afhaalrestaurants
een ontdekkingsreis
inclusief een setje gereedschappen
maar zonder Ikea-handleiding
een reis door de ruimte
met zo nu en dan GPS-ontvangst
maar zonder uitgestippelde route
een reis waarin de huishoudelijke taken en verplichtingen
in het zijvakje van de rugzak worden gestopt
oh en wat steekt daar nu uit?
de brede glimlach
van mr. p
ByAgnes onJuly 18th, 2010
I listen to the song of the sun and it has no name
I listen to the song of the sun and it has no words
I listen to the song of the sun and I can see
The sun is free
The sun is free
Plum Village
De foto van de schaduw is van vandaag, de foto van de bladeren is van vorig jaar. Dit jaar zag ik opnieuw de zon door de bladeren van de prachtige boom en heb ik er enkel naar gekeken en van genoten!
Genoeg prachtigs gezien, ik had het allemaal kunnen fotograferen, de kikkers in de vijver, de zonsondergang, de mooie vormen van takken, bomen en bladeren, de mooie tegels op de vloer die stuk voor stuk hun eigen in de loop der jaren ontstane patroontje hadden..
Maar ik heb het niet gedaan. Het was tijd om weer een voorraad aan te leggen, geen voorraad aan megabytes maar een voorraad ruimte, stilte in mezelf.
En dan is er ruimte.. ik zal het zien, je zult het zien.. ik ga er in ieder geval voor zorgen. Net zoiets als planten water geven.. (hoe simpel maar oh zo belangrijk)
nav de stilteretraite 2010
ByAgnes onJuly 11th, 2010
Mij een beetje kennende had je waarschijnlijk nu een komkommerstilleven verwacht. Helaas maar niet getreurd, binnenkort nieuwe site (naast deze) met alleen maar voedsel-gerelateerde fotografie!
Bij komkommertijd hoort ook rust en bezinning en die ga ik dan ook de komende week opzoeken.
Geachte slak,
Tot mijn grote verdriet heb ik haast.
Wat moet ik doen? Vlug!
De schildpad
Dierbare schildpad,
Wat een tragedie voor u.
Haast is zo wreed.
Strijd tegen hem en versla hem, vouw hem op tot hij een onbeduidend propje is.
Stop hem vervolgens in de grond.
Blijf vooral kalm. Als u en ik onze kalmte verliezen, wat dan?
De slak
Uit: Misschien wisten zij alles, Toon Tellegen
ByAgnes onJune 11th, 2010
‘It’s wonderful, it’s wonderful, good luck my baby’
ByAgnes onMay 29th, 2010
‘Twitter jij?’ vraagt men dan met een opgetrokken wenkbrauw en bijna vies gezicht.
Ja ik twitter en ik vind dat leuk, omdat er veel gedeeld wordt: Links, handigheidjes, programma’s, muziek, hulp, medeleven, feedback, woordspelingen, grapjes, nieuws en blogs over onderwerpen die je interessant vind. Je bouwt je eigen community rondom onderwerpen en mensen die jij leuk/interessant vind.
Over weblogs is men doorgaans al iets vriendelijker, helemaal als ze merken dat er ook nog regelmatig updates verschijnen.
Wat ik wil zeggen: Delen is leuk, mooi en goed!
Vroeger was niet alles beter, het delen ging namelijk vele malen langzamer en kon ik alleen maar dromen over exposeren, grootschalig delen en dat soort dingen.
Ik blog nu zo’n 3 tot 4 jaar (begonnen op blogspot en nu op mijn eigen domein) en het heeft me best veel moois gebracht!
Wat zoal?
- Het heeft het vuur voor ‘het maken van beeld’ in mij aangewakkerd.
- Troost
- Feedback
- Ik werd gevonden door A3boeken en mocht een boek illustreren.
- Voldoening
- Zelfvertrouwen
- Ik mocht exposeren bij Noordhoff Uitgevers.
- Het besef dat je dromen echt kan vervullen!
Hopelijk brengt het jullie ook iets, dat is en blijft mijn hoofddoel, mensen verbazen en verrassen!
In bijvoorbeeld een galerie is er lang niet altijd de gelegenheid om de maker/kunstenaar te spreken. Via de digitale weg zijn de lijnen korter, toch blijft de interactie beperkt, terwijl het kan en mag!
Via de zijdeuren hoor ik zo nu en dan wel of/wat het jullie brengt, ik vind dat fijn te horen, ook dat behoort tot delen, mijn deur staat open!
ByAgnes onMay 23rd, 2010
ByAgnes onMay 9th, 2010
Onder de grond in Berlijn kan ik al heel blij worden van deze mooie letters en tegeltjes:
Waar men zoal over nadenkt in Berlijn is ‘tijd’:
Dit bordje op de Pariser Platz laat je denken dat je in Parijs bent. Draai een kwartslag om en je ziet dat je toch echt in Berlijn bent, want dan sta je oog in oog met de Brandenburger Tor.
ByAgnes onMay 9th, 2010
Als de klokken van herinnering luiden, wordt het zondag in ons hart.
Peter Sirius
Mijn moederdagcadeautje: een vers hartje uit de tuin op een vaasje en wat onzichtbare liefde via een onzichtbare lijn naar boven..(schijnt nog sneller te zijn dan een internetverbinding..;-))
